Home O łowisku

Bałtyckie łowisko - Władysławowo

Port ten obrósł już niemal legendą, jeśli chodzi o wielkość łowionych ryb. Faktem jest, że wiele okazów dorszy złowiono właśnie tutaj, ale średnia wielkość łowionych ryb wcale nie odbiega od tychłowionych w innych portach. Średnia głębokość łowisk ( 50 - 70 metrów) znacznie odbiega od średniej na innych łowiskach, co wymusza też stosowanie zdecydownie mocniejszego sprzętu. O ile na innych łowiskach maksymalna masa pilkerów to około 150 gramów, to we Władysławowie jest to wręcz masa minimalna.

      Niedaleko Władysławowa , na wysokości Rozewia , znajduje sie bardzo dobre łowisko ryb szlachetnych. Spiningiści często mają tam kontakt z dynamicznymi, srebrnymi torpedami, które podnoszą w niewyobrażalny sposób poziom adrenaliny w żyłach.

Co możemy złowić:

DORSZ- ryba z rodziny dorszowatych. Wydłużone , opływowe ciało, głowa długa masywna. Szczęka górna wysunięta ku górze. Ubarwienie zmienne, zależnie od miejsca przebywania ryb; zazwyczaj zielonkawe, jasnoszare, brązowawe lub czerwonkawe z plamistym wzorem. Strona brzuszna brudnobiała. Występuje w północnej części Oceanu Atlantyckiego, w Morzu Bałtyckim żyje podgatunek - dorsz bałtycki. Bytuje zarówno przy dnie , jak też w strefie wolnej wody. Dorsz jest drapieżnikiem, głowny pokarm to bezkręgowce oraz ryby. Osiąga długość do 1,3 metra i masę 25-30 kg. ( przeciętnie 30-70 cm).Najlepszy czas połowu od lutego - marca, od czerwca - lipca.

ŚLEDŹ - ryba z rodziny śledziokształtnych. Ciało owalne, z charakterystycznym kilem, grzbiet cimnoszary lub ciemnozielony, strona brzuszna srebrzysta. Na oczach charakterystyczne prześwitujące powieki tłuszczowe. Szczęka dolna jest wysunięta ku przodowi. brak linii bocznej.Osiąga długość do 40 cm. Prowadzi stadny tryp życia, bytuje w strefie pelagicznej. Łowiony głównie z brzegów w okresie letnim.

BELONA -  gatunek z rodziny belonowatych. Ciało wydłużone, smukłe, przy długość maksymalnej ok. 1 metra, rzadko osiaga masę powyżej 1 kg. Grzbiet ma barwę błękitno - zieloną, boki zielonkawe, brzuch srebrzysty. Charakterystyczne dla belon są szczęki przekształcone w wąski, długi pysk, z licznymi, drobnymi, lecz ostrymi zębami. Belona to ryba drapieżna, żywi się małymi rybami i skorupiakami. Pływa w stadach blisko powierzchni wody. Tarło bywa w maju.Najlepszy czas połowu - maj

STORNIA - potocznie zwana flądrą.Osiąga przeciętnie ok. 50 cm, maksymalnie 60 cm długości. Ciało wydłużone, wysokość mniejsza od połowy długości. Mały otwór gębowy. Łuski drobne, część z nich przekształcona w szorstkie, kostne płytki, szczególnie ostre wzdłuż linii nabocznej oraz u podstawy płetw nieparzystych (bardzo ważna cecha odróżniająca flądrę od innych płastug. Oczy zwykle po prawej stronie ciała).Górna strona ciała zniennna od zielonkawo- lub żółtawoszarego po brunatne z nierównomiernie rozłożonymi czerwonymi cętkami. Czasami występują bladopomarańczowe plamy zachodzące na płetwy. Spodnia strona biała. Najlepszy czas połowu to maj i czerwic oraz okres od września do listopada.

 TORBUT - Ciało wygrzbiecone, w zarysie tułowia niemal koliste. Ubarwienie zależne od podłoża (mimetyzm), spodnia strona nie zawiera pigmentu. Strona zabarwiona jest pokryta nieregularnie rozłożonymi, ostro zakończonymi wzgórkami kostnymi. Osiągane rozmiary są zależne od warunków środowiskowych. W Bałtyku spotykane są okazy dorastające do ok. 50 cm, a w Morzu Północnym do 1 m długości. Metrowy skarp osiąga do 20 kg masy ciała.Populacja bałtycka dojrzewa w trzecim roku życia, populacje oceaniczne - w piątym. U turbota tarło następuje latem. Dorosła samica składa kilka milionów jaj. Ikra i larwy pelagiczne.Na pożywienie turbotów składają się głównie małe ryby.

 

Artykuł pochodzi z Wiadomości Wędkarskich nr 6/2010 autorstwa M.Gretka i J. Wróblewskiego

 

 
Designed by Wietrzyk